مقایسه روش‌های c-ELISA و RT-PCR در تشخیص طاعون نشخوارکنندگان کوچک از نمونه‌های بالینی مرحله اولیه بیماری درگله‌های گوسفند و بز استان کرمانشاه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه،

2 استادیار ویروس‌شناسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع‌طبیعی استان کرمانشاه،

3 استادیار گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه

4 دانشیار گروه بهداشت و کنترل‌کیفی موادغذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه

چکیده

طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) بیماری عمومی و مسری گوسفند و بز است. عامل بیماری (PPRvirus) در جنس موربیلی­ویروس (Morbillivirus) از خانواده پارامیکسوویریده (Paramyxoviridae) قراردارد. جداسازی ویروس علاوه بر زمان­بر بودن، نیازمند تجهیزات مربوطه است. الایزای رقابتی (Competitive ELISA) برای تشخیص این ویروس، دارای حساسیت و ویژگی بالایی است. اما بطورکلی، تکنیکPCRمناسب­تر و با حساسیت بالا گزارش شده است. ازآنجاکه این بیماری در ایران اندمیک بوده و غرب کشور و بخصوص استان کرمانشاه دارای کانون­های متعدد این بیماری است؛ لذا در این مطالعه، نشخوارکنندگان کوچک استان کرمانشاه از نظر بیماری PPR به روش الایزای رقابتی و نیز روش PCR با نسخه‌برداری معکوس (RT-PCR) مورد بررسی قرارگرفتند و میزان حساسیت دو روش فوق در تشخیص بیماری در مرحله اولیه، بویژه پیش از ظهور اسهال مقایسه گردید. در RT-PCR، از تعداد30 نمونه،23 نمونه منفی و هفت نمونه مثبت شدند (33/23% مثبت). دو نمونه از نمونه­های سرم خون مربوط به این هفت حیوان، در الایزا منفی شده و پنج مورد باقیمانده، در الایزا هم مثبت شدند. بنابراین درصد همپوشانی این دو روش 42/71% است. علاوه بر آن، حساسیت PCR 70/6% بیشتر از c-ELISA است. علی­رغم هزینه بیشتر RT-PCR نسبت به الایزا، دقت و سرعت تشخیص بیماری، مزیت ویژه RT-PCR است که می­تواند جایگزین جداسازی ویروس و الایزای رقابتی برای کنترل و مبارزه با بیماری شود. با توجه به نتایج بدست آمده در مطالعه­ حاضر، پیشنهاد می­شود که مطالعات بیشتری در جهت بررسی شیوع و ریسک­فاکتورهای وقوع این بیماری در مناطق مختلف ایران صورت گیرد.