بررسی ریخت شناسی و تبار زایی ستاره شکننده Ophiothrix sp. (Echinodermat: Ophiuroidea) بر اساس توالی ژنی سیتوکروم اکسیداز C زیر واحد I از خلیج چابهار (دریای عمان، ایران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکده علوم دریایی، گروه زیست دریا، ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکده علوم دریایی، گروه زیست دریا، ایران

3 کارشناس ارشد دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکده علوم دریایی، ایران

چکیده

ستاره‌های شکننده جنس Ophiothrix متعلق به خانواده Ophiotrichidae از گونه های رایج در مناطق بین جزرومدی و صخره‌های مرجانی مناطق گرمسیری می باشند. اعضای این جنس در خلیج چابهار از سواحل ایرانی شمال دریای عمان توزیع و پراکنش خوبی دارند. مارسانان جنس Ophiothrix از لحاظ ظاهری بیشترین شباهت را به جنس Macrophiothrix دارند و اغلب اوقات تفکیک آنها بر اساس شکل ظاهری شانبا مشکل مواجه می‌شود. بنابراین رده بندی و تاکسونومی دقیق آنها مستلزم هر دو روش ریخت شناسی و مولکولی در کنار هم می باشد. نمونه های ستاره شکننده از منطقه تیس واقع در خلیج چابهار به منظور بررسی ریخت شناسی و تبارزایی بر اساس توالی ناحیه ژنی COI جمع آوری گردید. توالی ژنی گونه ی ایران با 18 توالی دیگر از بانک ژن در ناحیه ژنی CO1 مقایسه شد. درخت شجره شناسی با استفاده از آنالیز حداکثر احتمال  (Maximum Likelihood) ترسیم گردید. نتایج تحقیق نشان داد که گونه تحقیق حاضر از لحاظ ریخت شناسی دارای یک دیسک پنج لوبی و صفحات بازویی و شکمی به ترتیب دارای اشکال ذوزنقه ای و مستطیلی با پوشش کاملا گرانولی می‌باشد. همینطور نتایج بررسی مولکولی نشان داد که گونه Ophiothrix sp. با 49% بوت استرپ در کلاد جنس Ophiothrix پشتیبانی و رابطه تک نیایی را نشان می‌دهند. اگرچه به طور ضعیف حمایت می‌شود اما به نظر می رسد گونه ایرانی جدیدی در این جنس باشد که به دلیل کمبود مطالعات تاکنون ناشناخته باقی‌مانده است.
 

کلیدواژه‌ها


 Attaran-Fariman, G.; Beygmoradi, A.; Boos, K.; (2014). First record of Ophionereis dubia (Echinodermata: Ophiuroidea) from Chabahar Bay (Oman Sea, Iran). Marine Biodiversity Records; 7: 1-5.

Avise, J.C.; Neigel, J.E.; Arnold, J.; (1984). Demographic influences on mitochondrial DNA lineage survivorship in animal populations, J. Mol. Evol; 20: 99-105.

Baric, S.; Sturmbauer, C.; (1999). Ecological parallelism and cryptic species in the genus Ophiothrix derived from mitochondrial DNA sequences. Mol. Phylogenet; Evol; 11: 157-162.

Boissin, E.; Feral J. P.; Chenuil, A.; (2008). Defining reproductively isolated units in a cryptic and syntopic species complex using mitochondrial and nuclear markers: the brooding brittle star, Amphipholis squamata (Ophiuroidea). Molecular Ecology; 17: 1732-1744.

Clark H.L.; (1923). The Echinoderm Fauna of Sounth Africa. Annals of the South African Museum. Volume XIII.

Clark, A.M.; Rowe, F.W.; (1971). Monograph of Shallow-water Indo-west Pacific Echinoderms. Trustees of the British Museum (Natural History), London; 234 P.

Cronin, M. A., Palmisciano, D. A.; Vyse, E. R.; Cameron, D.G.; (1991). Mitochondrial-DNA in wildlife forensic-science species identification of tissues, Wild; Soc. Bull. 19: 94-105.

Hall, A.T.; (1999). Bioedit: A user-friendly biological sequence alignment editor and analysis program for Windows 95/98/Nt. Nucleic Acids Symposium Series; 95-98.

Hall, B.G.; (2000). Phylogenetic Trees Made Easy: a How-To Manual for Molecular Biologists, Sinauer Associates.

Harmon, M. C.; (2005). The position of the ophiuroidea within the phylum echinodermata, M.Sc. thesis: University of South Florida, Biology Department.

Hart, W.M.; Podolsky, D.R.; (2005). Mitochondrial DNA phylogeny and rates of larval evolution in Macrophiothrix brittlestars, Molecular Phylogenetics and Evolution; 34: 438-447.

Heimeier, D.; Lavery, S.; Sewell, M.A.; (2010). Molecular species identification of Astrotoma agassizii from planktonic embryos: further evidence for a cryptic species complex. J. Heredity; 101: 775-779.

Hendler, G.; (2005). Two new brittle star species of the genus Ophiothrix (Echinodermata: Ophiuroidea: Ophiotrichidae) from coral reefs in the Southern Caribbean Sea, with notes on their biology. Carribean Journal of Science; 41: 583-599.

Jeanmougin, F.; Thompson, J.D.; Gouy, M.; Higgins, D.G.; Gibson, T.J.; (1998). Multiple sequence alignment with Clustal X. Trends Biochem. Sci.; 23: 403-405.

Khaleghi, M.; Owfi, F.; (2011). Identification of Echinoidea species in the intertidal zones of Chabahar Bay. Journal of Animal Environment; 4: 31-36.

Kumar, S.; Tamura, K.; Nei, M.; (1994). MEGA: molecular evolutionary genetics analysis software for microcomputers. Comput Appl Biosci; 10: 189-191.

Littlewood, D.T.J.; Smith, A.B.; Clouh, K.A.; Emson, R.H.; (1997). The interrelationships of the echinoderm classes: morphological and molecular evidence. Biol.J.Linn.Soc; 61: 409-438.

Pomory, C.M.; (2007). Key to the common shallow-water brittle stars (Echinodermata: Ophiuroidea) of the Gulf of Mexico and Caribbean Sea. Caribbean Journal of Science, Special Publications; 10: 1-42.

Price, A.R.G.; (1981). Studies on the echinoderm fauna of the western Arabian Gulf. Journal of Natural History; 15: 1-15.

Rokas, A.; Ladoukakis, E.; Zouros, E.; (2003). Animal mitochondrial DNA recombination revisted. Trends Ecol Evol; 18: 411-417.

Sambrook; Fritsch; Maniatis; (1989). Molecular Cloning: A Laboratory Manual. 2nd Edition, Cold Spring Harbor Laboratory Press; 3: E3-E4.

Stöhr, S.; O’Hara, T. D.; Thuy, B.; (2012). Global diversity of brittle stars (Echinodermata: Ophiuroidea). PLoSOne; 7: 1-14.

Tamura, K.; Peterson, D.; Peterson, N.; Stecher, G.; Nei, M.; Kumar, S.; (2011). MEGA5: molecular evolutionary genetics analysis using maximum likelihood, evolutionary distance, and maximum parsimony methods. Mol Biol Evol; 28: 2731-2739.

Tsaousis, A.D.; Martin, D.P.; Ladoukakis, E.D.; Posada, D.; Zouros, E.; (2005). Widespread recombination in published animal mtDNA sequences. Mol Biol Evol; 22: 925-933