دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی زیست شناسی جانوری تجربی 2322-2387 6 4 2018 05 22 Genetic diversity of Iranian jerboa (Allactaga firouzi) and Hotson’s jerboa (Allactaga hotsoni) تحلیل تنوع ژنتیکی دوپای فیروز (Allactaga firouzi) و دوپای هاتسون (Allactaga hotsoni) 113 121 4735 FA مرتضی نادری استادیار، گروه محیط زیست، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اراک، ایران سعید محمدی دانش آموخته کارشناسی محیط زیست دانشگاه زابلمربی، گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران ندا بهاروند استادیار، گروه محیط زیست، داشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران Journal Article 2018 06 17 <strong>Abstract</strong> <br />Mitochondrial genes important tool in various studies in the fields of animal evolution, is phylogeography and phylogenetic. Based on the analysis carried out by sequencing mitochondrial Cytochrome <em>b</em> gene, five samples of Iranian jerboa and two Hotson's Jerboa from the Mirabad plains and Chupanan in Naein, Isfahan Province, respectively, were sampled, it was found that the divergence between the two groups, but this degree of intraspecific divergence between the two species is not enough to lead to the divergence. However, concludes that different habitat conditions, different diet and feeding behavior induced evolutionary divergence and this process in the future, especially in the absence of gene flow between populations may lead to speciation. Extensive studies and more accurate than relying on other molecular markers such as microsatellites and nDNA is suggested. <br /><strong> </strong> <strong>چکیده</strong><br /> ژن­های میتوکندریایی ابزاری مهم در مطالعات مختلف در زمینه­های تکامل جانوران، فیلوجغرافیایی و فیلوژنتیک می‌باشد. بر اساس تحلیل­های صورت پذیرفته با توالی­یابی ژن سیتوکروم بی میتوکندری پنج نمونه از دوپای فیروز و دو نمونه از دوپای هاتسون که به ترتیب از دشت میرآباد شهرضا و منطقه چوپانان نائین استان اصفهان نمونه‌برداری شدند، مشخص گردید که واگرایی بین دو گروه مشاهده می­شود، ولی این میزان از واگرایی درون گونه­ای به اندازه­ای نیست که منجر به تفکیک دو گونه گردد. با این حال نتیجه­گیری می­شود که شرایط زیستگاهی مختلف، رژیم غذایی و رفتار تغذیه متفاوت باعث القای واگرایی تکاملی شده و این فرآیند در آینده به ویژه در صورت عدم ایجاد جریان ژن بین جمعیت­ها ممکن است منجر به گونه­زایی گردد. مطالعات گسترده و دقیق­تر با تکیه بر سایر مارکرها همانند ریزماهواره­ها و ژنوم هسته­ای پیشنهاد می­گردد. https://eab.journals.pnu.ac.ir/article_4735_8ee1f7c12c1580b4334cf825444ff676.pdf