میکروبیولوژی
فرشید خسروی؛ مازیار جاجرمی؛ رضا قنبرپور؛ محبوبه باقری
چکیده
مقاومت آنتیبیوتیکی از مهمترین تهدیدات جهانی برای سلامت عمومی است. استفاده نامناسب و بیش از حد آنتیبیوتیکها، نقش مهمی در ظهور عوامل بیماریزای مقاوم به آنتیبیوتیک ایفا میکند. در میان صنایع مبتنی بر حیوانات تولیدکننده غذا، آبزیپروری بهسرعت در حال رشد و توسعه است و در تأمین پروتئین حیوانی در سطح جهان نقش اساسی دارد. مطالعه ...
بیشتر
مقاومت آنتیبیوتیکی از مهمترین تهدیدات جهانی برای سلامت عمومی است. استفاده نامناسب و بیش از حد آنتیبیوتیکها، نقش مهمی در ظهور عوامل بیماریزای مقاوم به آنتیبیوتیک ایفا میکند. در میان صنایع مبتنی بر حیوانات تولیدکننده غذا، آبزیپروری بهسرعت در حال رشد و توسعه است و در تأمین پروتئین حیوانی در سطح جهان نقش اساسی دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی نقش مخزنی میگو برای باکتری اشریشیاکلی مقاوم به آنتیبیوتیک در شهر کرمان انجام شد. در این مطالعه طی یک دوره زمانی شش ماهه (از ابتدای مهرماه تا پایان اسفندماه 1402) 267 نمونه میگوی به ظاهر سالم طی شش ماه از پنج مرکز عرضه محصولات پروتئینی جمعآوری گردید. جدایههای اشریشیاکلی با استفاده از روشهای کشت و تستهای بیوشیمیایی، جداسازی و شناسایی شدند. آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی با استفاده از روش انتشار دیسک صورت پذیرفت. از میان 267 نمونه میگو، 177 نمونه (29/66 درصد) از نظر باکتری اشریشیاکلی مثبت ارزیابی شدند. در میان جدایهها، بیشترین مقاومت در برابر فلورفنیکل (7/53 درصد)، استرپتومایسین (9/51 درصد) و کانامایسین (3/42 درصد) مشاهده شد. مجموعاً 8/89 درصد جدایهها (159 از 177 جدایه) نسبت به حداقل یک آنتیبیوتیک مقاوم بودند و 24/28 درصد (50 از 177 جدایه) بهعنوان جدایههای دارای مقاومت آنتیبیوتیکی چندگانه شناسایی شدند. 7/66 درصد جدایهها (118 از 177 جدایه) دارای شاخص مقاومت چندگانه آنتیبیوتیکی بالای 2/0 بودند که احتمالاً از مراکز پرورش میگو با مصرف بالای آنتیبیوتیک منشأ گرفتهاند. این یافتهها نقش میگو بهعنوان مخزن غیرفعال اشریشیاکلیهای دارای مقاومت آنتیبیوتیکی چندگانه در زنجیره غذای انسانی را برجسته میکند و بر لزوم نظارت دقیقتر بر مصرف آنتیبیوتیکها در آبزیپروری و برنامههای نظارتی در این عرصه تأکید دارد.
میکروبیولوژی
رضا یدی؛ فاطمه حق شناس گتابی؛ نعیمه دهقانی؛ حامد دانش پژوه
چکیده
بهدلیل مقاومت روز افزون باکتریهای بیماریزا به آنتیبیوتیکهای جدید پژوهشگران در پی یافتن مواد ضدمیکروبی با منشأ گیاهی بهعنوان جایگزین آنتیبیوتیکهای غیر مؤثر هستند. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی اثر ضدباکتریایی عصاره هیدروالکلی گیاه آویشندنایی بر روی باکتریهای شیگلا فلکسنری، یرسینیا انتروکولیتیکا و استرپتوکوکوس ...
بیشتر
بهدلیل مقاومت روز افزون باکتریهای بیماریزا به آنتیبیوتیکهای جدید پژوهشگران در پی یافتن مواد ضدمیکروبی با منشأ گیاهی بهعنوان جایگزین آنتیبیوتیکهای غیر مؤثر هستند. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی اثر ضدباکتریایی عصاره هیدروالکلی گیاه آویشندنایی بر روی باکتریهای شیگلا فلکسنری، یرسینیا انتروکولیتیکا و استرپتوکوکوس سالیواریوس میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، گیاه آویشندنایی جمعآوری و عصاره گیاه بهروش خیساندن (ماسراسیون) تهیه و اثرات ضد میکروبی این گیاهان در رقتهای 65/0، 25/1، 5/2، 5 و 10میلیگرم بر لیتر با استفاده از روش انتشار در دیسک بر روی باکتریهای شیگلا فلکسنری، یرسینیا انتروکولیتیکا و استرپتوکوکوس سالیواریوس در مقایسه با آنتیبیوتیکهای پنیسیلین، جنتامایسین، تتراسایکلینو ونکومایسین تعیین و قطر هاله عدم رشد اندازهگیری شد. همچنین حداقل غلظت مهار کننده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) عصارهها بر علیه سه باکتری موردنظر تعیین گردید.
یافته ها: نتایج بهدستآمده نشان داد که عصاره گیاه آویشن بر استرپتوکوکوس سالیواریوس در غلظت 10 میلیگرم بر لیتر بیشترین اثر را داشته و قطر هاله عدم رشد 33/20 اندازهگیری گردید. هم چنین این عصارهها بر روی باکتری یرسینیا هیچ اثری نداشتند. برای اثرمتقابل آنتیبیوتیک در باکتری حداکثر قطر هاله عدم رشد برای آنتیبیوتیک تتراسایکلین و باکتری استرپتوکوکوس بهدست آمد، اما در اثر متقابل آنتیبیوتیک ونکومایسین و باکتری یرسینیا هالهای تشکیل نشد. مقدار MIC مربوط به گیاه روی باکتریهای استرپتوکوکوس سالیواریوس و شیگلا فلکسنری مقدار مشابهی را نشان داد که برابر 65/0 میلیگرم بر لیتر بود و مقدار MIC روی باکتری یرسینیا انتروکولیتیکا برابر25/1 میلیگرم برلیتر بهدست آمد. همچنین مقدار مؤلفه MBC برای گیاه آویشن دنایی روی باکتری یرسینیا و شیگلا برابر 5/2 میلیگرم برلیتر و برای باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس برابر 25/1میلیگرم بر لیتر بهدست آمد.
نتیجه گیری: بنابراین، عصاره هیدرو الکلی گیاه آویشن دارای اثر بازدارندگی بوده و این عصاره بر باکتری استرپتوکوکوس اثر بیشتری نسبت به دو باکتری یرسینیا و شیگلا نشان میدهد.
