میکروبیولوژی
فرشید خسروی؛ مازیار جاجرمی؛ رضا قنبرپور؛ محبوبه باقری
چکیده
مقاومت آنتیبیوتیکی از مهمترین تهدیدات جهانی برای سلامت عمومی است. استفاده نامناسب و بیش از حد آنتیبیوتیکها، نقش مهمی در ظهور عوامل بیماریزای مقاوم به آنتیبیوتیک ایفا میکند. در میان صنایع مبتنی بر حیوانات تولیدکننده غذا، آبزیپروری بهسرعت در حال رشد و توسعه است و در تأمین پروتئین حیوانی در سطح جهان نقش اساسی دارد. مطالعه ...
بیشتر
مقاومت آنتیبیوتیکی از مهمترین تهدیدات جهانی برای سلامت عمومی است. استفاده نامناسب و بیش از حد آنتیبیوتیکها، نقش مهمی در ظهور عوامل بیماریزای مقاوم به آنتیبیوتیک ایفا میکند. در میان صنایع مبتنی بر حیوانات تولیدکننده غذا، آبزیپروری بهسرعت در حال رشد و توسعه است و در تأمین پروتئین حیوانی در سطح جهان نقش اساسی دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی نقش مخزنی میگو برای باکتری اشریشیاکلی مقاوم به آنتیبیوتیک در شهر کرمان انجام شد. در این مطالعه طی یک دوره زمانی شش ماهه (از ابتدای مهرماه تا پایان اسفندماه 1402) 267 نمونه میگوی به ظاهر سالم طی شش ماه از پنج مرکز عرضه محصولات پروتئینی جمعآوری گردید. جدایههای اشریشیاکلی با استفاده از روشهای کشت و تستهای بیوشیمیایی، جداسازی و شناسایی شدند. آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی با استفاده از روش انتشار دیسک صورت پذیرفت. از میان 267 نمونه میگو، 177 نمونه (29/66 درصد) از نظر باکتری اشریشیاکلی مثبت ارزیابی شدند. در میان جدایهها، بیشترین مقاومت در برابر فلورفنیکل (7/53 درصد)، استرپتومایسین (9/51 درصد) و کانامایسین (3/42 درصد) مشاهده شد. مجموعاً 8/89 درصد جدایهها (159 از 177 جدایه) نسبت به حداقل یک آنتیبیوتیک مقاوم بودند و 24/28 درصد (50 از 177 جدایه) بهعنوان جدایههای دارای مقاومت آنتیبیوتیکی چندگانه شناسایی شدند. 7/66 درصد جدایهها (118 از 177 جدایه) دارای شاخص مقاومت چندگانه آنتیبیوتیکی بالای 2/0 بودند که احتمالاً از مراکز پرورش میگو با مصرف بالای آنتیبیوتیک منشأ گرفتهاند. این یافتهها نقش میگو بهعنوان مخزن غیرفعال اشریشیاکلیهای دارای مقاومت آنتیبیوتیکی چندگانه در زنجیره غذای انسانی را برجسته میکند و بر لزوم نظارت دقیقتر بر مصرف آنتیبیوتیکها در آبزیپروری و برنامههای نظارتی در این عرصه تأکید دارد.
دامپزشکی- علوم دامی
پروین محسنی؛ محبوبه باقری؛ نرگس غلامیان ادیمی
چکیده
باکتری ویبریو پاراهمولیتیکوس از جمله باکتریهای مهم قابل انتقال از طریق غذا و آب میباشد. در این مطالعه 110 نمونه میگوی تازه بهصورت تصادفی از مراکز خردهفروشی در شهر کرمان، در تابستان 1401 جمعآوری شد. در آزمایشگاه، نمونهها بعد از هموژنشدن، در محیط TCBS آگار کشت داده شدند و بهمدت 18-24 ساعت در دمای 37 درجه سانتیگراد در گرمخانه ...
بیشتر
باکتری ویبریو پاراهمولیتیکوس از جمله باکتریهای مهم قابل انتقال از طریق غذا و آب میباشد. در این مطالعه 110 نمونه میگوی تازه بهصورت تصادفی از مراکز خردهفروشی در شهر کرمان، در تابستان 1401 جمعآوری شد. در آزمایشگاه، نمونهها بعد از هموژنشدن، در محیط TCBS آگار کشت داده شدند و بهمدت 18-24 ساعت در دمای 37 درجه سانتیگراد در گرمخانه قرار گرفتند. پس از اتمام زمان انکوباسیون، کلنیهای به رنگ سبز-آبی در محیط TCBS آگار بهعنوان کلنیهای ویبریو موردبررسی قرار گرفته و درنهایت با تستهای بیوشیمیایی تأیید شدند. در این پژوهش، جهت استخراج ژنوم سویههای ویبریو پاراهمولیتیکوس از نمونههای میگو، از روش جوشاندن استفاده شد. سپس با استفاده از روش PCR، حضور ژنهای حدت tdh و trh جهت تأیید مولکولی و تعیین فاکتورهای حدت بررسی شد. با توجه به نتایج بررسی حاضر، از میان 110 نمونه میگو کشت دادهشده بر روی محیط TCBS آگار، 72 نمونه (45/65 درصد) دارای کلنیهای سبز یا سبز-آبی بودند. از میان این 72 نمونه، 6/23 درصد نمونهها از نظر وجود ژن tox بهعنوان نشانگر ویبریو پاراهمولیتیکوس مثبت شناخته شدند. در مورد ژنهای حدت، ژن tdh در دو جدایه ویبریو پاراهمولیتیکوس (7/2 درصد) شناسایی شد، اما هیچ نمونهای از نظر ژن trh مثبت نبود. این مطالعه تأکید میکند که هرچند ویبریو پاراهمولیتیکوس بهطور گسترده در محیطها و غذاهای دریایی موجود است، اما بیشتر آنها فاقد ژنهای حدت tdh و trh میباشند.
