تکوین
نسیم حیاتی؛ امیرحسین فضلعلی؛ غلامرضا کاکا؛ کاظم پریور
چکیده
سابقه هدف: این مطالعه اثر درمانی سلولهای خون بند ناف بر داربست غشا PLGA بر ترمیم عصب سیاتیک قطعشده موش صحرایی نر نژاد ویستار توسط بررسی رفتاری، الکتروفیزیولوژی ارزیابی شد.
مواد و روشها: موشهای صحرایی نر در پنج گروه هفتتایی تقسیم شدند.که شامل گروه سالم؛ گروه دوم گروهی که عصب سیاتیک قطعشده و غشا PLGA در محل ضایعه بسته شد؛ گروه سوم ...
بیشتر
سابقه هدف: این مطالعه اثر درمانی سلولهای خون بند ناف بر داربست غشا PLGA بر ترمیم عصب سیاتیک قطعشده موش صحرایی نر نژاد ویستار توسط بررسی رفتاری، الکتروفیزیولوژی ارزیابی شد.
مواد و روشها: موشهای صحرایی نر در پنج گروه هفتتایی تقسیم شدند.که شامل گروه سالم؛ گروه دوم گروهی که عصب سیاتیک قطعشده و غشا PLGA در محل ضایعه بسته شد؛ گروه سوم فقط تزریق سلولهای خون بند ناف در محل آسیب انجام شد گروه چهارم سلولهای خون بند ناف بر داربست غشا PLGA در محل قطع عصب تزریق شد و گروه کنترل که عصب سیاتیک بدون مداخله درمانی قطع شد.
میزان بهبودی بهوسیله فعالیت حسی حرکتی عصب سیاتیک، مطالعات الکتروفیزیولوژی ارزیابی گردید.
یافتهها: ارزیابی حرکتی عصب سیاتیک، گروه کنترل بازگشتِ حالت طبیعی در هفته هشتم مشاهده نشد، گروه سلول درمانی بر داربست غشا PLGA هفته هشتم ترمیم شد. میزان AMP هفته هشتم بعد از ترمیمِ گروه سلول درمانی با شیب ملایم نشانه روند بهبودی گروه سلول درمانی است.
شمارش تعداد رشتههای عصبی در سطحی برابر 1000 میکرومتر مربع، تعداد رشتههای عصبی گروههای سلول درمانی هفته هشتم بعد از ترمیم، مقایسه با گروه کنترل و گروه غشا PLGA افزایش داشت. پایان هفته هشتم شاخص فعالیت حسی عصب سیاتیک (تست Hot Plate)، روند ترمیم گروه سلول درمانی بر داربست غشا PLGA به سایر گروهها مشهودتر بود.
نتیجهگیری: پیوند سلول خون بند ناف سبب ترمیم عصب سیاتیک شده و داربست غشا PLGA همراه سلولهای خون بند ناف موجب تسریع ترمیم عصب سیاتیک میشود.
